Wśród malowniczych wzgórz podprzemyskich, 10 km od Przemyśla w kierunku północno-zachodnim, na końcu wsi Ujkowice na górze powstaje nowy prawosławny monaster pw. Śww. Cyryla i Metodego, Apostołów Słowian.
Fundatorami i założycielami monasteru w Ujkowicach są dwaj mnisi: O. Archimandryta Nikodem (Makara) i O. Ihumen Atanazy (Dębowski), którzy 24 lipca 1986r. zakupili gospodarstwo rolne i w budynkach gospodarczych zorganizowali pierwszą kaplicę i izbę mieszkalną. Dziś w Monasterze przebywa 14 mnichów. Patronalne święto monasteru - 11 (24) maja.
Szczególną świętością monasteru jest Cudowna Ikona Watopedzkiej Bogurodzicy, zwana "Pocieszeniem i Dobrą Radą (Podporą)", a jej święto przypada 21 stycznia (3 lutego).
Drodzy bracia i siostry.
W dniu wczorajszym zaistniała awaria w naszym systemie odbierania poczty e-mail. Przepadło niestety kilka listów, na które nie zdążyliśmy udzielić odpowiedzi.
W związku z tym prosimy wszystkie osoby, które w ostatnim czasie pisząc do Monasteru nie otrzymały odpowiedzi, o ponowne wysłanie swych listów. Za zaistniałe problemy przepraszamy.
O, Wcielone Boże Słowo, Zbawco nasz, Jezu Chryste, Któryś z miłości do nas ludzi, grzesznych stworzeń upadłych przez nieposłuszeństwo prarodzica Adama zechciał opuścić przecudne niebiosa i wcieliłeś się w łono Przeczystej Twojej Rodzicielki Dziewicy Maryji, aby naprawić przez nią to, co zniszczyła Ewa.
O Nowonarodzone Dzieciątko położone w żłobie, bo nie było dla Ciebie miejsca w gospodzie, nie było dla Ciebie miejsca między ludźmi.
To wół i osioł rozpoznają Swego Gospodarza, a naród Twój gorszy od zwierząt, naród Twój szuka sobie innego boga, który jest księciem tego świata, który jest Lucyferem i diabłem, dawnym zbuntowanym aniołem.
O Nowonarodzony, Który pukasz nieustannie do serc ludzkich, szukając miłości, czekając nieraz bardzo długo pod drzwiami naszych domów, rodzin i serc, aż zatwardziali, skamienieli chrześcijanie otworzą Ci na oścież zaryglowane dusze i przyjmą Cię na odpoczynek, a wraz z Twoim przyjściem wrócisz Twój pokój, radość i życie.
O Nowonarodzony Zbawco świata, Którego świat nie chce i Którym gardzi. Jeżeli ja należę choć z części do tego świata to dziś wyrwij mnie z niego, bo cały Twój jestem, boś Ty przez chrzest święty wyrwał mnie z tego świata. To nie ja Ciebie, ale Ty mnie wybrałeś, abym był Twoim świadkiem w świecie głosił Twoje Imię poganom.
O Boskie Dziecię, Którego witają pasterze i mędrcy, a chwałę wyśpiewują niebieskie chóry Aniołów. Witamy Cię razem z nimi, jako Twoje dzieci, jako Twoi bracia i siostry, wśród których masz stałe miejsce przebywania, bo upodobaniem Twoim jest przebywać pośród synów ludzkich. Świadomi jesteśmy, że Herod chciał Cię zabić. On dziś morduje miliony niewinnych dzieci, aby zabić wiarę a Ciebie, Wcielone Słowo Boże, aby złożyć ofiarę demonom z krwi dzieci nienarodzonych. Zmiłuj się Dawco Życia nad oszalałą ludzkością, która wybiera śmierć, jako drogę do szczęścia i dobrobytu.
O, Dawco pokoju, Który powiedziałeś: „Pokój Mój daję wam, pokój Mój zostawiam wam. Nie taki pokój, jaki daje świat, mój pokój z niebios Ja wam daję, bo nie ma pokoju bezbożnym.” Mordercze pragnienie fałszywego pokoju bez Boga czyni świat areną cyrkową, gdzie corocznie morduje się chrześcijan i składa i nich ofierze demonom, a świat ryczy w lucyferycznym szale: „Za mało, za mało!” O, Boże Miłosierny, zlituj się nad prześladowanymi chrześcijanami! Umacniaj ich wiarę, i osładzaj cierpienia, aby walczyli do końca, wiary ustrzegli i bieg ukończyli, a Ty Sam uwieńcz ich wieńcem sprawiedliwości i chwały.
O, Boże Litościwy! O Jezu Chryste - Boski Pasterzu Swojej owczarni! Który obiecałeś być z nami aż do skończenia świata. Zmiłuj się nad Jej pasterzami, których postawiłeś jako stróżów Twojej owczarni. Umacniaj ich w wierze, w nadziei i miłości. Oczyść Owczarnię Twoją z najemników, z wilków w owczych skórach, ze złodziei i zabójców i z dzików, które ryją w Twojej Winnicy. Obudź śpiących pasterzy, którzy zamiast czuwać nad bezpieczeństwem owiec, wchodzą w układy z drapieżnymi wilkami. Nie dopuść, aby dzierżawcy Twojej Winnicy dopuścili się drugiego Bogobójstwa, zabijając Ciebie, Boskiego Dziedzica w duszach Twego Ludu i przywłaszczając sobie na własność Twoją Winnicę. Chroń nas od takiej postawy! Rozpal w pasterzach apostolską gorliwość i pragnienie służby, oraz obrony Twojej owczarni, aż do ofiary z własnej krwi, abyśmy nawróciwszy się, jako słudzy leniwi i przewrotni, mogli wtedy innych umacniać w wierze.
Powołaj pogan do światła Twojej Ewangelii, jak wezwałeś mędrców ze Wschodu, którzy za blaskiem gwiazdy odnaleźli Ciebie Światłość ze Światłości, Boga Prawdziwego z Boga Prawdziwego. Nie daj marnie zginąć stworzeniom ludzkim, w błędnych religiach szukających „prawdy”, albo w szale lucyferianizmu wzgardzili Tobą, Jedynym Mesjaszem, Jezusem Chrystusem - Bogiem Wcielonym, a dobrowolnie sprzedają swe dusze zbuntowanemu aniołowi, który powiedział: „Nie będę służył Bogu!” Zlituj się nad jednymi i drugimi o Zbawco najłaskawszy i pociągnij wszystkich do blasku Ewangelii Twojej, aby było na całym świecie znane, czczone i uwielbiane, najświętsze i najwspanialsze Imię Twoje, w Którym jest nasze zbawienie.
Niech rozszerza się Królestwo Twoje na ziemi, w którym wielbione będzie bezgraniczne Twoje Miłosierdzie i uwielbiana w Jedności Trójca: Ojca, Syna i Przenajświętszego Ducha, teraz i zawsze i na wieki wieków.